Informatie over borstkanker
Wat doet een borstverpleegkundige?
In een borstkliniek is de borstverpleegkundige de centrale begeleider doorheen het hele traject van iedere patiënt met borstkanker. Een borstkliniek is een goed draaiend netwerk van deskundigen, waaronder artsen, verpleegkundigen, kinesitherapeuten, psychologen, diëtisten, maatschappelijk werkers…, die multidisciplinair samenwerken rond borstaandoeningen en borstkanker in het bijzonder.
Patiënten met een verdacht borstletsel kunnen daags nadat ze het slechte nieuws vernomen hebben al terecht in een borstkliniek, bij zowel een arts en zo snel het kan ook bij een borstverpleegkundige. Op vijf dagen tijd worden de nodige onderzoeken verricht om zicht te krijgen op de tumor en volgt de borstverpleegkundige het hele traject mee op. Borstverpleegkundigen geven duiding bij wat de artsen meedelen, zodat de patiënt goed begrijpt waar hij of zij aan toe is. Die informatie wordt ook steeds op papier meegegeven, zodat mensen het nog eens rustig kunnen nalezen thuis. Tijdens het hele behandelplan blijft de borstverpleegkundige het aanspreekpunt voor de patiënt. Ook wanneer patiënten thuis herstellen van de ingreep.
Verder lezen
De man van Veerle had borstkanker
Borstkanker bij mannen is een zeldzame ziekte. Het zit in een schaduwhoekje en Joachim en ik doen allebei ons best om dat eruit te halen. “Het kan zwaar zijn om nog maar eens bij de apotheker te moeten uitleggen dat ja, die hormoonbehandeling echt voor je man is en niet voor jou.”
Wandelen verbetert de levenskwaliteit na borstkanker
Vrouwen die borstkanker hebben gehad, kampen vaak nog lange tijd met de gevolgen van de behandeling. Nieuw Belgisch onderzoek toont dat regelmatig bewegen en mindfulness hun levenskwaliteit verbetert.
Antihormoontherapie: het verhaal van de bluts en de buil
Inne kreeg op haar 36ste in 2015 de diagnose van een voorloper van borstkanker – DCIS ductaal carcinoma in situ – wat volgde was een traject met een borstamputatie en antihormoonmedicatie. De antihormoontherapie werd voorgeschreven, omdat de tumor hormoongevoelig was. Vijf jaar lang moest Inne één pilletje per dag slikken. Nu het einde van die therapie reeds 1,5 jaar voorbij is, doet Inne haar persoonlijke verhaal over haar behandeling en de effecten van de antihormoontherapie. Inne beseft dat de medicatie haar kansen voor de toekomst gemaximaliseerd heeft en noemt de behandeling nog steeds het verhaal van ‘de bluts en de buil’.
.png){kind=logo}
.png)
.png)
