Informatie over borstkanker

Het leven na borstkanker

Lonkt het zwarte gat? Voor veel borstkankerpatiënten voelt het einde van de medische behandeling niet als een bevrijding, maar als een leegte. Waar de buitenwereld vaak denkt dat iemand “klaar” is en de draad van het leven weer gewoon oppikt, ervaren veel vrouwen (en mannen) juist het tegenovergestelde.

Tijdens de behandelfase is er structuur. Er zijn vaste afspraken, controles, artsen en verpleegkundigen die meekijken en richting geven. Die medische houvast biedt, ondanks alles, een vorm van zekerheid. Wanneer de behandeling stopt, valt die structuur grotendeels weg. Juist op dat moment begint het echte herstel, zowel lichamelijk, emotioneel en mentaal.

Veel borstkankerpatiënten ervaren dit als een moeilijke periode. De opluchting dat de behandelingen voorbij zijn, maakt vaak plaats voor onverwachte emoties zoals verdriet, angst of verwarring. Alles wat tijdens de behandeling werd weggedrukt, komt alsnog naar boven. Zonder frequente controles voelen veel patiënten zich minder veilig. Elke pijntje kan aanleiding zijn tot ongerustheid voor herval. Daarnaast kampen velen met aanhoudende vermoeidheid en concentratieproblemen. Het lichaam heeft tijd nodig om te herstellen. Vermoeidheid, geheugen- en concentratieproblemen (vaak aangeduid als chemobrein) kunnen maanden tot zelfs jaren aanhouden.

Identiteitsvragen

Na een ingrijpende ziekte komen ook existentiële vragen op: Wie ben ik nu? Wat heb ik meegemaakt? Hoe pak ik mijn leven weer op? De oude vanzelfsprekendheid is vaak verdwenen. Voor familie, vrienden en collega’s lijkt de crisis voorbij. Verwachtingen om weer ‘normaal’ te functioneren botsen met de realiteit van iemand die zich nog helemaal niet hersteld voelt. Dat leidt soms tot onbegrip. Daardoor voelen veel patiënten zich na afloop van de behandeling aan hun lot overgelaten.

Niet iedereen ervaart dit zo. Sommige mensen vinden na de behandeling juist rust, opluchting en hernieuwde energie. Zij kunnen het leven weer oppakken en voelen zich sterker dan voorheen. Toch vormen zij een minderheid.

Wat kan je doen?

Er zijn manieren om het zwarte gat minder diep te maken of zelfs te voorkomen zodra de behandeling is afgerond. Je kan deel nemen aan een revalidatieprogramma bijvoorbeeld, psychologische ondersteuning inschakelen of geregeld een inloophuis binnenstappen voor een rustmomentje en een babbel. De impact van kanker vaak pas echt voelbaar wordt wanneer de medische storm is gaan liggen. Aandacht voor deze fase is essentieel, zodat niemand zich na de laatste behandeling alleen hoeft te voelen.

Verder lezen

Nazorg
Bewustwording
No items found.

Lectuur: het borstkankerhandboek - Anna van Wittenberghe

In 2019 kreeg Nederlandse schrijfster en vertaalster Anna van Wittenberghe haar borstkankerdiagnose. Omdat het boek waar zij naar op zoek was niet bestond, nam ze het heft in eigen handen. Ze maakte van dat onvindbare boek werkelijkheid. Eerder dit jaar bracht ze Het Borstkankerhandboek uit, een leidraad voor zij die met de vreselijke ziekte geconfronteerd worden. Annette Van Hoof (65), ook lotgenote en boezemvriendin van Pink Ribbon, heeft het boek gelezen en geeft ons haar persoonlijke kijk.
Nazorg
Werkhervatting
Werkhervatting
Acties & projecten
Getuigenis

Pink Monday-getuigenis: Ann Staels

Ann Staels werkt als oncopsychologe in de borstkliniek van UZ Leuven. Ze maakt deel uit van het team van verpleegkundigen, sociaalassistenten en psychologen dat vrouwen met borstkanker begeleidt tijdens en na de behandeling.
Nazorg
Werkhervatting
Werkhervatting

Terug naar je werk na borstkanker

Dankzij initiatieven als Pink Monday en organisaties als Cohezio groeit bij werknemers en werkgevers het besef van het belang van een goed omkaderde re-integratie op de werkvloer na kanker. In tijden waarin veel vacatures niet ingevuld geraken, is dat geen overbodige luxe.
Hoe kun jij helpen?