Pink Monday-getuigenis: Goele stond 6 maanden na haar diagnose opnieuw voor de klas

Rentree

Om uit te zoeken hoe ze haar terugkeer het best kon aanpakken, nam Goele contact op met Rentree. Deze organisatie begeleidt werknemers die na een kankerbehandeling weer aan het werk willen.

“Een stapsgewijze werkhervatting in het onderwijs bleek moeilijk. Je kunt niet één dag per week beginnen werken en dan geleidelijk opbouwen. Het werd een ‘verlof voor verminderde prestaties wegens ziekte’ waarbij ik deeltijds werk en per werkdag een vierde van een dag ziekteverlof verlies. Voor die formule moest ik uitzoeken of ik voldoende ziektedagen over had, want als zij-instromer heb ik op minder ziektedagen recht dan collega’s die al langer in het onderwijs staan.”

Grenzen stellen

“Door de antihormoontherapie slaap ik slecht en ben ik moe. Ik heb last van spier- en gewrichtspijn. Daarom stelden we aan mijn directeur voor om mij geen uren op woensdag te geven, zodat ik die dag zou kunnen recupereren. Een volledige vrije woensdag zat er helaas niet in: die bleek voorbehouden voor collega’s met kinderen. Dat was slikken: voor kinderen kies je, voor kanker niet. Ook de controlearts keek op van mijn uurrooster. Hij drukte me op het hart mijn grenzen te bewaken en er nogmaals op aan te dringen mijn woensdag vrij te maken. Mijn terugkeer naar het werk werd dan ook slechts voorlopig – voor twee maanden – goedgekeurd.

De graadcoördinator toonde meer begrip en bespaarde mij de hectische eerste schooldag en liet het onthaal van de eerstejaars aan mijn collega’s over. Het was voor mij dus een Pink Tuesday, op 3 september. De collega’s waren hartelijk, de leerlingen blij mij terug te zien. De lessen waren vermoeiender dan ooit, maar het deed deugd opnieuw onder de mensen te komen.

In mijn boekentas zitten naast boeken ook veel gezonde snacks. Door mijn medicatie word ik namelijk misselijk als ik honger heb. Daarom eet ik in elke pauze een tussendoortje – anders krijg ik ’s middags geen hap door mijn keel.”