Roeien met een doel: leer de Pink Ribbonettes kennen

De Pink Ribbonettes zijn groepen van (ex-)borstkankerpatiënten die samen roeien met een veelvoudig doel: lotgenotencontact, revalidatie en fun. In België bestaat het initiatief, in de schoot van de vzw Pink Ribbon, binnenkort 10 jaar.

Heel wat borstkankerpatiënten lijden na borstchirurgie, vooral in combinatie met een okselklierontruiming, aan een dikke arm (lymfoedeem). Deze complicatie kan behoorlijk belastend zijn, maar intensief oefenen met het bovenlichaam helpt de hinder te beperken. Het bracht de Canadese kinesitherapeut Don McKenzie, van de universiteit van British Columbia, midden jaren negentig op de idee om met een groep borstkankerpatiënten samen te peddelen in een drakenboot. Een drakenboot is een lange, smalle boot, waar 20 peddelaars zittend per twee naast elkaar, in kunnen plaatsnemen. McKenzie stelde vast dat van zijn groep patiënten niemand een dikke arm ontwikkelde en bij diegenen met een bestaande dikke arm het peddelen verbetering bood.  De bewegingen bij het peddelen zorgen voor lymfedrainage. De vrouwen zelf vonden de trainingen heel leuk en bleven samen peddelen. Zo is ‘abreast in a boat’ (betekent schouder aan schouder in een boot) ontstaan. Het succes leidde als snel tot de oprichting van andere drakenbootteams in Canada, geïnspireerd door ‘abreast in a boat’. Andere landen volgden, en ook in Europa werd het idee opgepikt, onder andere in Venetië. Op dit moment zijn er groepen in de hele wereld, van Canada tot China. Ze zijn met enkele duizenden leden.

Venetië

Monique Quaeyhaegens, oprichtster van de Pink Ribonettes groep in Lier was erbij toen een groepje Belgische ex-borstkankerpatiënten in Venetië een kijkje ging nemen bij de peddelende groep borstkankerpatiënten. Het initiatief kwam van Rosette Van Rossem, toen bestuurslid bij de vzw Pink Ribbon. Rosette had van ‘abreast in a boat’ gehoord en wilde iets gelijkaardigs oprichten in ons land. Om kennis te maken en mee te mogen varen in de Italiaanse boot, werd een motivatiebrief gevraagd. Monique: ‘Ik stuurde een  gemotiveerde brief naar de groep in Venetië en mocht meevaren. Het was een jaar voor mijn pensionering en ik speelde met de idee om na mijn pensioen een groep op te richten in Lier. Ook in onze stad is er water alom.’ Die groep kwam er met de steun van de vzw Pink Ribbon en werd de Pink Ribbonettes genoemd. Na het bezoek in Venetië werden er meerdere groepen opgericht in België, zowel in het zuiden als in het noorden.

Met of zonder drakenboot

Om lid te worden van een groep van de Pink Ribbonettes heb je borstkanker gehad, maar een dikke arm is zeker geen voorwaarde. Krachttraining, zoals peddelen, is heilzaam voor alle patiënten. Niet alle groepen hebben een drakenboot. De groepen in Brussel en Turnhout hebben een eigen drakenboot. ‘Op de Nete in Lier kan je moeilijk manoeuvreren met een drakenboot’, zegt Monique Quaeyhaegens. ‘We gebruiken een tienzit, die waarbij je dezelfde peddelbewegingen doet. Onze groep is aangesloten bij de kanoclub in Lier. We kunnen één van hun boten gebruiken.’ De Pink Ribbonettes van Lier komen iedere zondagvoormiddag samen om te varen op de Nete. ‘Als het echt te koud is, in putje winter, gaan we wandelen. We zijn een echte vriendengroep geworden.’

Hier lees je meer over de verschillende groepen in Lier, Turnhout en Brussel. Internationaal zijn de peddelgroepen verenigd in de International Breast Cancer Paddlers Commission (IBCPC).

‍