Getuigenis Inge Van de Burg: “Ik wil werken, maar de zoektocht naar een job is zeer lang en confronterend.”

Inge wil werken, maar haar zoektocht is lang en op sommige momenten zeer confronterend. En wat als ze een nieuwe job te pakken heeft? Zal haar werkgever dan begripvol zijn?

 

“Mijn zus is 2 jaar geleden overleden, 3 jaar nadat ik borstkanker kreeg. Vandaag probeer ik de draad weer op te nemen en te gaan werken. Het is niet alleen financieel noodzakelijk, maar ook psychologisch. Als ik thuis ben, pieker ik constant. Het molentje in mijn hoofd blijft maar ronddraaien.

Er wordt gewoon vlakaf gezegd: “mensen die kanker gehad hebben, nemen we niet aan omdat ze kunnen hervallen”
 

De zoektocht naar een job verliep heel moeizaam. Sommige sollicitatiegesprekken zijn ook zeer demotiverend. Ik ben altijd open en eerlijk over mijn situatie, maar als je over borstkanker spreekt, wordt er met de ogen gedraaid of er wordt gewoon vlakaf gezegd: “mensen die kanker gehad hebben, nemen we niet aan omdat ze kunnen hervallen”. Hier kon ik zo moedeloos van worden.
 

Soms werd ik uitgenodigd, maar niemand was geneigd om me in dienst te nemen.
 

Toch gaf ik niet op! Ik had al zoveel sollicitatiebrieven verstuurd dat ik ze niet meer op beide handen kon tellen. Bovendien werd de afwezigheidsperiode langer en langer en daardoor stuurde ik mijn cv telkens met een bang hartje door. Soms werd ik uitgenodigd, maar niemand was geneigd om me in dienst te nemen. En wanneer dit wel het geval was, was er weinig begrip van de werkgever. Zo werd mijn C4 toegestuurd nadat ik een aantal weken ziek was, door de bloedklonters die ik krijg van het medicijn Nolvadex.
 

Ik ben me ervan bewust dat ik niet meer dezelfde persoon ben als voor de diagnose.
 

Daarnaast ben ik ook bang om terug te gaan werken. Wat als ik weer ziek word, wat als ik mezelf voorbijloop, of wat als ik weer ontslagen word? Ik ben me ervan bewust dat ik niet meer dezelfde persoon ben als voor de diagnose. Ik kan dan ook niet meer dezelfde dingen doen als toen. Ik hoor zo vaak dat ik er goed uitzie en dat ik ‘toch’ genezen ben, maar diep vanbinnen voelt dit niet zo. Ik voel me niet genezen, maar toch wil ik werken, hoe moeilijk het ook is.”

 

Over Pink Monday
Net als Inge, bevinden talloze andere vrouwen zich in een negatieve spiraal als het op hun beroepsleven aankomt. Daarom startten we de Pink Monday-campagne.

Ieder bedrijf kan het Pink Monday charter ondertekenen. Als bedrijven dit charter ondertekenen dan streven ze voor een verbetering in de gangbare praktijk inzake de terugkeer van (ex)-borstkankerpatiënten op het werk.

Je leest er hier meer over: http://www.pink-ribbon.be/nl/nieuws/pink-monday

 

Reactie toevoegen

Platte tekst

  • Geen HTML toegestaan.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • Web- en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.